#

Werk maken
van ontmoeting, pastoraat
en presentie

Home > Leefbaarheid > Herstructurering > Werkmethode herstructureringsprojecten

Werkmethode bij herstructureringsprojecten

Werkmethode urban mission binnen stedelijke leefbaarheid in 8 stappen

  1. De urban missionwerkers begeven zich in de leefwereld van kwetsbare mensen. Bij kwetsbare mensen kun je denken aan analfabeten, illegalen, geïsoleerde gezinnen en kwetsbare ouderen en psychiatrische patiënten, verslaafden.Dit wordt gemotiveerd vanuit bijbelse noties van liefde en gerechtigheid. Gods liefde strekt zich uit over alle mensen, arm, rijk, wit, zwart, vreemdelingen, weduwen, wezen, zondaars en rechtvaardigen. Bij gerechtigheid gaat het niet alleen om verdeling volgens de regels, maar ook om rechtdoen aan wie zwak en kwetsbaar zijn. Daarom gaan urban missionwerkers op zoek naar het perspectief van deze buurtbewoners en proberen met hen op te komen voor hun belangen.
  2. Met buurtbewoners worden relaties aangegaan. Deze relaties zijn langdurig, omvatten diverse levensterreinen, en raken verschillende lagen van de persoon. In de relaties worden mensen aangesproken op hun kracht en mogelijkheden. Bemoedigen en motiveren, zorgen, en belangenbehartiging, zijn hierbij de kernwoorden. Aangekondigde sloop en andere problemen in de woonomgeving kunnen afhankelijkheid, isolement, of processen van desoriëntatie versterken, en dan is extra aandacht belangrijk. In deze relaties leren urban missionwerkers het perspectief van de bewoners kennen: hoe ervaren zij de woonomgeving, wat betekenen herstructureringsplannen voor hen, bereikt informatie die verspreid wordt hen, wat staat er op het spel financieel en qua sociale relaties, hoe schatten zij risico's en kansen in, wat zijn hun mogelijkheden.
  3. In de wijk worden bondgenoten gezocht. Bijvoorbeeld opbouwwerkers, buurtcomités, politici, scholen. Bondgenoten zijn belangrijk om problemen in de wijk aan de orde te stellen en het zoeken naar oplossingen in gang te zetten. Per wijk is verschillend wie mogelijke bondgenoten zijn.
  4. De urban missionwerkers vertalen waar mogelijk het perspectief van de bewoners naar andere partijen in de wijk, zoals woningcorporaties, (deel)gemeente, politie, welzijnswerkers. Hieronder valt kennis en informatie die niet boven tafel komt in enquêtes of vergaderingen. De informatie krijgt vorm in verhalen, ontmoetingen, individuele klachten. Zij doen dat omdat zij zien dat er vaak een kloof is. De belangen van kwetsbare bewoners, de tragische aspecten van hun leven en het gebrek aan oplossingen staan aan de ene kant. Het streven naar vooruitgang en maatschappelijke eisen als autonomie en eigen verantwoordelijkheid staan aan de andere kant van die kloof.
  5. De urban missionwerkers maken een analyse van de situatie. Bijvoorbeeld het onderscheid in schaalniveaus die een rol spelen bij herstructurering, het onderscheid tussen sociale en fysieke aspecten van wijkontwikkeling. Bij de analyse wordt rekening gehouden met het besef dat sommige problemen dat zich tragische situaties voordoen, waarvoor geen snelle oplossingen voorhanden zijn. Die behoeven een specifieke benadering, met veel maatwerk. Problemen rond drugsgebruikers bijvoorbeeld vragen om beheersmaatregelen, maar vragen ook om een manier van inbedding in de wijk die omwonenden niet te zwaar belast en de gebruikers niet alleen maar opjaagt.
  6. Urban missionwerkers reageren op moedeloosheid bij actieve buurtbewoners. Er zijn altijd bewoners die zich willen inzetten voor een prettige en leefbare. Ze doen het in hun vrije tijd en zoeken benodigde middelen bij elkaar. Tegelijk blijkt dat zij zich vaak machteloos voelen tegenover corporaties en gemeenten, en dat bewonersbetrokkenheid frustratie oplevert. Men heeft het gevoel dat er niet geluisterd wordt en de problemen niet verdwijnen. Als overlast, agressie en onveiligheid te veel wordt, dan doen ook actieve bewoners de deur dicht en trekken zich terug. Sociaal kapitaal dreigt te verdwijnen. Urban missionwerkers gaan naar de mensen toe om te horen naar het verhaal achter de deur. En ze blijven de frustratie communiceren naar andere partijen in de wijk.
  7. Urban missionwerkers stimuleren dat bewoners hun successen niet 'vergeten', en wijzen hen op de kracht die ze hebben. Vrijwilligers verliezen wel eens uit het oog wat ze zelf bereikt hebben en op welke punten zij wel serieus worden genomen. Iedere bewonersgroep zijn succesjes. Het is goed om die successen te benadrukken en te vieren.
  8. Urban missionwerkers creëren ontmoetingen, brengen verbanden tot stand en zetten in op solidariteit tussen groepen bewoners. Zij zullen altijd weer hun aandacht richten op sociale aspecten en sociale activiteiten. Daarin is aandacht voor vragen van de korte termijn, van kleine alledaagse dingen die spelen in het leven van de bewoners. In kleinschalige sociale activiteiten vinden bewoners plezier, voor kinderen in de wijk is dit ook heel belangrijk. Kleinschalige activiteiten geven voldoening, kracht en nieuwe inspiratie

Bovengenoemde acht stappen vormen geven samen een richting aan. Maar, als urban missonwerkers dit allemaal tegelijk zouden realiseren, dan zouden het wel een soort wondermensen zijn. In de praktijk is het doorgaans wat meer zoeken en tasten. Het bovenstaande is ook geen werkmodel, waarmee gezegd wordt dat iedereen het zo moet doen. Het is veeleer een compositie. Een compositie die is opgebouwd uit praktijken: het zijn dingen die een of meer van de werkgroepleden, eens of meerdere malen hebben gedaan in hun werk.

Zoek

Donateur worden?

Wilt u ons steunen?

Wordt dan donateur van Netwerk DAK.

Lees verder...

Kerk in Actie: sponsor van Netwerk DAK Projecten in Nederland: sponsor van Netwerk DAK Skanfonds: sponsor van Netwerk DAK
Voor deze pagina moet u javascript aan hebben staan!